Movie’s to see #3

Ola people,

Ik was jullie nog een Movie’s to see #3 verschuldigd, dus daarom dat ik hem nu voor jullie heb gemaakt. Ik moet zeggen dat ik de laatste tijd niet echt veel films meer heb gekeken aangezien ik veel heb moeten werken, maar gelukkig heb ik er genoeg voor dit artikel. Zoals jullie weten zullen er vier film reviews in dit artikel voorbijkomen en ik kan jullie alvast vertellen dat ‘ie best lovend is.

The perks of being a wallflower

Charlie (Logan Lerman) is een teruggetrokken, impopulaire tiener en zijn sociaal onaangepaste karakter zorgt ervoor dat hij een muurbloempje blijft. Hij probeert op zijn eigen manier vat te krijgen op de wereld van dates, familiedrama’s, seks en drugs. Gelukkig heeft hij vrienden die hem hier af en toe bij helpen.

Toen ik de trailer in 2012 zag, was ik meteen enthousiast over de film, maar was daarna niet naar de bioscoop geweest om hem te zien. Ik weet niet eens meer waarom, maar ben hem daarna ook snel vergeten. Maar toen ik een paar weken later op de ene na de andere trailer klikte om leuke films te ontdekken, kwam ik hem weer tegen en was weer net zo benieuwd als in 2012. Dus toen ik een paar dagen later tijd had om een film te bekijken, werd het natuurlijk deze. Nu was het alleen de vraag of ‘ie echt zo leuk was.

Gelukkig kan ik zeggen dat dit echt een geweldig mooie film was. Hij hoort zeker bij mijn favorieten. Het is namelijk echt een film waar iedereen wel iets van zichzelf in herkent. Het spannende en de moeilijkheid aan vrienden maken, de middelbare school zelf, het struggelen met dingen waar je mee zit en het verhaal dat ieder persoon heeft. In deze film gaat het om Charlie, die zich erg een muurbloempje voelt en daar graag iets aan wilt veranderen. Intussen krijg je tijdens de film stukjes te zien die met zijn tante te maken hebben en hoewel je dit in het begin helemaal niet zo snapt, is dit aan het einde eigenlijk helemaal duidelijk en geeft een goed beeld waarom Charlie eerst zo’n muurbloempje was. Achter elk mens schuilt een verhaal en deze film maakt dat wel goed duidelijk. Ik vond het verhaal erg sterk en ik heb met tranen in mijn ogen gezeten, maar omdat er ook humor in zat, heb ik ook zeker kunnen lachen. Ook waren de acteurs erg goed gekozen en pasten ze echt in de rol die ze speelden. Dit is een film die je echt eens gezien moet hebben!

Cijfer: 9

Peace, love and Misunderstanding

Nadat haar man een echtscheiding heeft aangevraagd, vertrekt Diane met haar tienerzoon en -dochter naar haar vervreemde hippie-moeder in Woodstock, New York. Conservatief als ze is, kan ze de vrije levensstijl van haar moeder Grace in eerste instantie weerstaan, totdat ze verliefd wordt op de plaatselijke muzikant Jude. Tegelijkertijd valt haar vrijgevochten dochter Zoe voor de lokale slager en haar zoon Jake voor het tienermeisje Tara.

Deze film kwam ik ook weer per toeval tegen toen ik trailer na trailer zat door te klikken. Ik vond de trailer er wel leuk uitzien en omdat ik zin had in een ander soort film, zette ik hem aan en ging hem kijken.

Ik had geen verwachtingen van de film, wist niet precies waarover hij zou gaan en werd dus ook niet teleurgesteld of zo. Het was in het begin wel even een beetje zoeken waarover de film nu over ging. Sowieso zit er niet een heel duidelijk onderwerp in, maar het wordt duidelijk in de film dat het de liefde is waar alles om draait. Met name over hoe mensen van verschillende leeftijden liefde ervaren. Zo zie je eerst dat liefde stuk kan gaan (de scheiding) en hoe Diane met haar kinderen naar haar moeder gaat die ze al 20 jaar niet gezien heeft en hun met open armen ontvangt. Daarna zie je hoe de dochter en zoon beide verliefd worden, maar ook Diane zelf een leuke man vind. Ik vond de film leuk om te zien, zeker de oma met haar gekke hippie-fratsen en haar hippie-vrienden. Daarnaast vond ik dat Nat Wolff (die je van TFIOS kan kennnen) erg goed acteren en was Chace Crawford natuurlijk erg leuk om naar te kijken. 😛 Deze film zou ik eens bekijken als je zin hebt in een beetje een ander soort film, waarbij je niet veel hoeft na te denken, maar lekker wegkijkt.

Cijfer: 7,5

Letters to Juliet

Een jonge Amerikaanse vrouw (Amanda Seyfried) gaat op vakantie naar het prachtige Verona in Italië. Daar vindt ze een ”Letter to Juliet”, een onbeantwoorde brief aan een onbeantwoorde liefde. Hierdoor begint ze een zoektocht naar de geliefden uit de brief…

Deze film wilde ik zien, omdat Amanda Seyfried erin speelde en ik echt fan van haar ben. Daarnaast houd ik heel erg van Italië en de beelden van de trailer zagen er ook prachtig uit, waardoor ik erg benieuwd was.

En gelukkig werd ik ook met deze film niet teleurgesteld. Hoewel het verhaal wel erg voorspelbaar is, vond ik het in de film totaal niet vervelend. En zoals ik verwachtte waren de beelden van Italië echt prachtig! Daarnaast waren de acteurs erg goed gekozen. Zo vond ik Claire erg goed, Sophie die door Amanda werd gespeeld was natuurlijk ook geweldig, maar ook Charlie was goed gespeeld. De enige acteur waar ik me een beetje aan irriteerde, was de echtgenoot van Sophie. Hij moest ook een beetje de ‘ik heb geen tijd en overal een beetje te enthousiast over’ echtgenoot spelen, maar ik vond hem niet echt veel toevoegen aan het verhaal. Daar hadden ze misschien iets minder van moeten laten zien. Verder is het echt wel het verhaal afgeleid van het sprookje Romeo en Juliet en als je een romantische film zoekt, is dit zeker een aanrader!

Cijfer: 8,5

Beastly

De film – geïnspireerd door het klassieke verhaal van ”Beauty and the Beast” – speelt zich af in een moderne setting. Nadat de arrogante tiener Kyle Kingson zijn Gothic klasgenote heeft vernederd, spreekt zij een vloek over hem uit die hem verandert van ‘lekker ding’ in een afzichtelijk monster. Om de toverspreuk te verbreken moet Kyle iemand vinden die van hem houdt zoals hij nu is.

Deze film heb ik gister nog gekeken. Hij leek me leuk om eens te zien, maar ik was wel een beetje bang dat hij zou tegenvallen. Hoewel ik Alex Pettyfer een leuke acteur vind, speelt hij helaas niet altijd in goede films. Daarom dat ik deze film een beetje met bange verwachtingen ging kijken.

Gelukkig was dat nergens voor nodig. Hoewel ik het begin een beetje minder vond, vond ik de rest van de film echt geweldig. Het begin was wat moeizaam, omdat het arrogante karakter van Kyle heel goed naar voren kwam, maar daarom dingen ook snel ‘nep’ leken. Vanaf toen Kyle in Hunter veranderde, begon de film echt goed te worden. Sowieso vond ik in die rol Alex beter spelen en kreeg je veel meer met de karakter Hunter te doen. Ik vond Vanessa ook goed acteren net zoals Neil (die Will, de blinde man, speelde). Je krijgt steeds meer en meer begrip voor Hunter en als Hunter op het einde weer Kyle wordt, is het bijna alsof je hoopt dat hij weer Hunter wordt, omdat je ook door zijn lelijke uiterlijk heenkijkt. Dit was een film die me echt blij verraste en die ik zeker kan aanraden!

Cijfer: 8,5

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s